نظرات برخی از اندیشمندان غرب و شرق دربارۀ امیرالمؤمنین(ع)

عبد الفتاح عبد المقصود نویسنده مصری می گوید: «من همواره اخلاق و موهبتهای الهی و آنچه را که تشکیل دهنده شخصیت است، مقیاس شناختن عظمت انسانی قرار می دهم، از این رو بعد از محمد(ص) کسی را ندیده ام که شایسته باشد پس از او قرار گیرد یا بتواند در ردیف او باشد، جز پدر فرزندان پاک و برگزیده پیغمبر( علی بن ابی طالب) و من در این سخن به طرفداری تشیع وارد نشده ام، بلکه این رأیی است که حقایق تاریخ به آن گویاست. او، برترین مردی است که مادر روزگار تا پایان عمر خود چون او نزاید، و اوست که هرگاه هدایت طلبان به جستجوی اخبار و گفتارش برآیند، از هر خبری برای آنان شعاعی می درخشد. آری او مجسمه ای از کمال است که در قالب بشریت ریخته شده است».

لامنس، کشیش بلژیکی که در زبان عربی و تاریخ عرب مهارت داشت دربارۀ علی (ع) می گوید: «برای عظمت علی این بس که تمام اخبار و تواریخ علمی اسلامی از او سرچشمه می گیرد. او حافظه و قوۀ شگفت انگیزی داشت. علمای اسلام از مخالف و موافق، از دوست و دشمن، مفتخرند که گفتار خود را به علی مستند دارند چرا که گفتار او حجیت قطعی داشت. او باب مدینۀ علم بود و با روح کلی پیوستگی تام داشت».

شبلی شمیل، از پیشتازان مکتب ماتریالیزم در فضایل علی(ع) می گوید: «پیشوا علی بن ابیطالب، بزرگ بزرگان و یگانه نسخه ای است که نه شرق و نه غرب، نه در گذشته و نه در امروز، صورتی مطابق آن ندیده است...».[1]

/ 0 نظر / 29 بازدید